De Vlaamse aftrap, was de droomopening van ons seizoen 2025/2026.
Het begon met een prachtige mini-workshop over de kracht van metaforen, die resulteerde in een intiem Vlaams/Nederlands mini-metaforen museum.
Na een pauze waarin ons overig publiek de tijd had om binnen te komen en elkaar te begroeten, was het tijd voor het vertelcafé.
Een kort welkomstwoord en nam ik mijn 12-snaar en een mondharmonica en probeerde daarmee met een instrumentaal walsje de sfeer en ruimte neer te zetten, waarin de door Mia gecoachte vertelbelofte uit Belgisch Limburg: Lieve Verheyen, haar vertel debuut op een Nederlands vertelpodium zou kunnen maken.
Die ruimte vulde Lieve, alsof ze al jaren in het professionele vertelcircuit verkeerde. Ik heb al vele versies van “De Dansende Kraanvogel horen vertellen, maar deze klonk alsof ze erbij was geweest en na afloop met de betrokken personages had gesproken. Zoals de student uit het verhaal de kraanvogel tot leven had gebracht, bracht Lieve ons, met juist genoeg detail om onze fantasie te prikkelen, maar spaarzaam genoeg, om ons de ruimte te laten, het verhaal met de eigen beelden en detail voor ons eigen geestesoog te zien afspelen. Lieve liet zichzelf verdwijnen en transformeerde zichzelf in een personificatie van het verhaal.
Terwijl we weer terugkeerde in de realiteit, nam ik mijn instrumenten weer ter hand en speelde een walsje, als waarmee ik Lieve aangekondigd had, maar nu veel trager en in mineur.
Het applaus voor Lieve was terecht oorverdovend.
Toen was het mijn beurt. De uitdaging die ik mezelf gegeven heb voor dit seizoen houdt in, dat ik elke maand met een kort optreden, de verbinding probeer te leggen tussen het eerste verhaal en de voorstelling na de pauze.
Ik had gekozen voor het verhaal “De oude vrouw en de dood”, over een vrouw, die op haar honderdste verjaardag de deur open doet voor “De Dood” In het verhaal probeerde ik ook meteen een lied over het voetlicht te brengen. Een zelfgeschreven tekst op de melodie van: “Gracias a la Vida”, waar Mercedes Sosa begin jaren 70 een hit mee had werd: “Dankjewel, lief Leven”. Met dat lied uitte ik mijn dankbaarheid over het feit dat ik leef en voor mijn zintuigen. Met hun hulp ervaar ik wie ik ben en waar ik deel van uit maak. Ze helpen me te groeien en soms zelfs met bloeien.
Ik was tevreden met mijn eerste try-out van de voorstelling en het publiek gelukkig ook.
In de pauze laadde Mia zich op.
Terwijl wij ons boven tegoed deden aan een drankje, schaalde Mia haar aanwezigheid op, door naast coach/docent/beschermvrouwe volkomen vanzelfsprekend en toch in grootse bescheidenheid bij te schakelen tot ze volkomen open en kwetsbaar voor ons stond in een aura van prachtige Indian-Summer tinten.
Totaal gespeend van theatrale opsmuk nam ze ons al vertellend mee door haar leven en liet ons zien hoe ze soms ook worstelde met het verlangen naar wat voorbij is en de moeite die ze soms moet doen, om zich nog te verheugen.
De volksverhalen, waarmee ze haar voorstelling kruidde en die het perspectief verduidelijkten, werden zonder stijlbreuk door diezelfde naturelle Mia verteld.
Ze vertelde mooier en kwetsbaarder dan ik maar had durven hopen en kwam daardoor verstillend mooi binnen. *
Ik rondde het evenement af met mijn versie van het prachtige nummer van de grootste der groten: “Bob Dylan – Forever Young” als ode aan mijn hoofdgast MIA VERBEELEN
*Een voor mij snel tastbaar gevolg van Mia’s voorstelling was, dat mijn dochter Meeuw mij, twee dagen later, de Ierse Stew uit het Keltische verhaal van Mia’s voorstelling voorgeschotelde, maar dit ter zijde.
Wil je ook de andere foto’s zien die huisfotograaf: Meeuw van Bork heeft gemaakt? Klik hier
Volgende maand is er weer een Gember en Citroenen
Hoofdgast is dan: Paul de Haas met zijn voorstelling: “JIJ”, en voor de pauze Truus Broeks met haar versie van het Indische volksverhaal: “De Bloesemboom”. Ook zelf zal ik zal een kort verhaal vertellen dat de thematiek van het eerste verhaal en het verhaal na de pauze verbindt. Tussendoor maakt hij natuurlijk muziek met zijn muzikale evenknie Tamara Weessies. Meer info volgt spoedig, via dit zelfde kanaal.
Wanneer – zondag 19 oktober, 16u30-18u30
Waar – De Nieuwe Anita, Prins Hendrikstraat 111 in Amsterdam
Je kunt hier reserveren voor het evenement.
Tot dan!
Namens G&C Marin Millenaar